Nieuwsbericht Nieuwjaarstoespraak 03 januari 2013 door burgemeester Koos Wiersma

Gepubliceerd op: 07 januari 2013

Dames en heren,

Voor zover ik u nog niet persoonlijk de hand heb kunnen drukken en een gelukkig nieuwjaar heb kunnen wensen, wil ik dat nu in ieder geval doen: Ik wens u allemaal een heel voorspoedig, gezond en gelukkig 2013.

Dames en heren, allemaal van harte welkom vanavond op onze nieuwjaarsreceptie. Het is een goede gewoonte om deze elk jaar te houden. Het is een prachtige gelegenheid om elkaar te ontmoeten, elkaar te spreken en het geeft ook elk jaar weer aan hoe betrokken we op elkaar zijn. Velen van u zien we natuurlijk op allerlei gelegenheden, maar nu zijn we in een feestelijke setting bijeen om elkaar al het goede te wensen voor het nieuwe jaar.  En natuurlijk is er de goede gewoonte dat elk jaar één van onze dorpen zich presenteert op de nieuwjaarsreceptie. Vanavond wordt de feestelijke bijdrage geleverd door Leens. U kunt straks genieten van een optreden van Muziekvereniging Wilhelmina, die in 2012 het 80 jarig jubileum vierde. Ter gelegenheid daarvan heeft het korps begin november een prachtig concert gegeven en speciaal voor hun jubileum is er een stuk gecomponeerd: Lydense. Ik weet niet of ze het vanavond ook gaan spelen, maar genieten zult u zeker van het optreden van Wilhelmina.
Chr. muziekvereniging Wilhelmina

Chr. muziekvereniging Wilhelmina


Dames en heren, gelukkig is in onze gemeente de jaarwisseling weer relatief rustig verlopen. De blusgroepen Van Zoutkamp en Wehe - Den Hoorn moesten wel een paar keer uitrukken voor wat kleine brandjes, maar verder waren er geen noemenswaardige incidenten.
Onze inzet was en blijft om overlast en schade zoveel mogelijk te beperken. Ik wil graag iedereen bedanken die actief is geweest om oud en nieuw goed te laten verlopen. Met name natuurlijk de mensen van de politie, onze brandweermensen, onze eigen mensen van zowel binnen- als buitendienst. Jullie allemaal heel erg bedankt voor jullie inzet.
Dank ook aan alle vrijwilligers uit de verschillende dorpen die ook dit jaar weer prima activiteiten hebben georganiseerd met de jaarwisseling.

In dit verband wil ik toch ook graag aandacht hebben voor het afschuwelijke ongeluk dat in Raard, in onze buurgemeente Dongeradeel in de nieuwjaarsnacht is gebeurd en mijn medeleven betuigen aan iedereen die hierdoor getroffen is en hen veel sterkte toewensen voor de komende tijd.

Dames en heren, de jaarwisseling is altijd een moment om even terug te blikken op het afgelopen jaar. Wat is er zoal gebeurd, privé, maar ook in je omgeving en op je werk. En natuurlijk gaan je gedachten naar het nieuwe jaar. Welke dingen staan er te gebeuren, welke uitdagingen liggen er de komende tijd en hoe gaan we daar mee aan de slag.

Kortgeleden kreeg ik het boek 'Stört bie Lains' aangeboden. Het is een prachtig boek met heel veel informatie over Stort, over haar ontstaansgeschiedenis en over de mensen die er gewoond hebben. Een waardevol document, dat de bijzondere geschiedenis van Stort vertelt met veel foto's en met prachtige verhalen. Ik heb wel wat met Stort, vanuit ons huis aan de Oosterlaagte kijken wij er op uit en vaak wandelen we, net als vele anderen, het rondje Stort. Het is een prachtige plek in onze gemeente, idyllisch gelegen aan het water.

Maar als je het boek leest, dan weet je dat het niet altijd alleen maar idyllisch is geweest. Je leest dat er vaak schrijnende armoede was en, dat er kennelijk door de omgeving nogal neergekeken werd op de mensen die er woonden. Maar tegelijk spreekt er ook nog iets anders uit de kleurrijke verhalen van Diewer Mulder die in het boek opgenomen zijn. Je leest ook dat men oog had voor elkaar, dat men voor elkaar zorgde als er hulp nodig was, dat men met elkaar deelde als er soms niets of nauwelijks iets te eten was. De sociale binding was sterk en in die zin was er, zeg maar, ook een zekere rijkdom.

Natuurlijk, de tijden zijn veranderd en de omstandigheden zijn anders dan toen. Toch vind ik het een mooi voorbeeld van hoe een kleine leefgemeenschap op een geweldige manier kan functioneren. Ik zie dat terug en ik herken dat ook nu in onze gemeente. In onze dorpen kent men elkaar en is er een sterke onderlinge verbondenheid. Het afgelopen jaar hebben we er tijdens de overleggen die wij als college jaarlijks met de verenigingen van dorpsbelangen hebben, vaak over gesproken. Men herkent het, maar men vindt het tegelijk ook niet meer dan vanzelfsprekend dat er mensen zijn in het dorp, die actief zijn. Dat men allerlei activiteiten organiseert, dat men samen af en toe de handen uit de mouwen steekt om een speelterrein aan te leggen, om bomen om een molen heen weg te kappen, om een dorpsfeest te organiseren, om even boodschappen te doen voor die wat oudere mensen, om ..... en ga zo maar door. Het lijkt op het eerste gezicht zo gewoon, maar het is een ongelooflijk belangrijke kwaliteit van onze gemeente, die stevig in onze dorpen verankerd ligt.

Het afgelopen jaar hebben we het project 'Vitale Dorpen' uitgevoerd. Het project was er op gericht om die kwaliteit een impuls te geven. Op 22 november zijn in de Sloepenloods in Zoutkamp de verschillende projecten door de dorpen gepresenteerd. Het was een bijzondere avond. Het was werkelijk echt fantastisch om te zien hoe enthousiast er het afgelopen jaar gewerkt is in de dorpen. Hoe mensen elkaar opgezocht hebben, hoe ideeën geïnventariseerd zijn, hoe er nagedacht is over de uitvoering, hoe er allerlei nieuwe contacten zijn ontstaan. Maar ook hoe creatief en verschillend de ideeën waren. Een overzicht van het geheel vindt u gepresenteerd op de raadstafels. Ik raad u absoluut aan om daar straks een kijkje te gaan nemen.

Het project gaf niet alleen een impuls aan de vitaliteit, maar het maakte de al bestaande vitaliteit vooral ook zichtbaar. Het maakt naar mijn idee óók duidelijk hoe bescheiden de gemeentelijke overheid moet zijn als het gaat om haar rol in het stimuleren van de vitaliteit in de samenleving. Het gaat er uiteindelijk als overheid om de vitaliteit en de veerkracht van de samenleving vanuit een andere rolopvatting aan te spreken.  
De Raad voor het Openbaar Bestuur schrijft daarover in haar publicatie 'Loslaten in vertrouwen' het volgende:
"De rolverandering van de overheid gaat niet alleen meer om het vergroten van de beïnvloedingsmogelijkheden van de inwoners. De omslag begint, door ervan uit te gaan dat wat nodig is, in de eerste plaats groeit in de samenleving en haar gemeenschappen. Daarop volgend ontstaat vanuit die samenleving mogelijk de behoefte aan ondersteuning vanuit de overheid". (einde citaat)

Naast de burgerparticipatieladder, die ook opgenomen is in ons eigen geformuleerde beleid, introduceert de Raad voor het Openbaar Bestuur de overheidsparticipatietrap met de treden 'loslaten, faciliteren, stimuleren, regisseren en reguleren'. De vitaliteit van de samenleving krijgt meer ruimte als de overheid deze participatietrap zo min mogelijk beklimt.
Deze belangrijke omslag in denken die landelijk vorm begint te krijgen, herken ik in de manier waarop wij in De Marne willen omgaan met onze inwoners.

Dames en heren, het is een goede gewoonte om op deze avond het verloop van het inwonertal van onze gemeente bekend te maken. De cijfers zijn als volgt: In 2012 zijn er 106 mensen overleden en zijn er 85 kinderen geboren. Verder zijn er 426 mensen verhuisd naar buiten onze gemeente en zijn er 350 mensen nieuw komen wonen.
Bij elkaar opgeteld betekent dit, dat het inwonertal van onze gemeente is verminderd en wel met 97, tot een totaal van 10331 inwoners.

Het is een ontwikkeling die zich doorzet en waar we de komende jaren actief op blijven anticiperen. Met ons Woon- en Leefbaarheidsplan zijn we op een uitstekende manier voorgesorteerd op de uitwerking en de uitvoering van plannen. Ook de provincie Groningen ziet goede mogelijkheden om met concrete projecten de leefbaarheid in onze gemeente te verbeteren. Er komt budget beschikbaar, waarmee ook daadwerkelijk projecten gerealiseerd kunnen worden. Het is een fantastische kans die we de komende tijd met beide handen aan zullen grijpen.
Daarbij hoort ook de planvorming en -uitwerking voor Lauwersoog. Alhoewel anderen het kennelijk graag anders willen doen geloven, wil ik hier nog eens nadrukkelijk benoemen dat het voor Lauwersoog niet alleen gaat over de ontwikkeling van de recreatieve sector. Nee, het gaat wel degelijk en vooral om de ontwikkeling van de visserijsector. Een sector van groot economisch belang, waarin we samen met de ondernemers willen investeren.

Een andere ontwikkeling waar we ons volop aan het voorbereiden zijn, zijn de decentralisaties van overheidstaken naar gemeenten. Het betreft de Participatiewet met vergaande taken op het gebied van werk en inkomen, de overheveling van de Jeugdzorg en van onderdelen van de AWBZ. En verder zal met de komst van een nieuw stelsel voor passend onderwijs voor kinderen die zorg nodig hebben, met het onderwijs gewerkt moeten worden aan samenwerkingsafspraken.

Het geheel betreft werkelijk een enorme verschuiving van verantwoordelijkheden. Een groot deel van alle zorgtaken voor mensen komt bij de gemeenten te liggen.  Alleen al het budget van €16 miljard, dat hiermee overgaat van het Rijk naar de gemeenten betekent bijna een verdubbeling van het gemeentefonds. Aan een goede inrichting van deze taken zullen we de komende tijd hard moeten werken. Het gaat uiteindelijk om zorg voor mensen, voor onze inwoners. We mogen daarin geen steken laten vallen, de uitvoering moet op een goede en verantwoorde manier gebeuren.

Overleg en samenwerking met andere gemeenten is hierbij nodig, want veel van de taken zullen we in grotere verbanden moeten organiseren. Dat overleg verloopt tot nu toe gelukkig goed. Maar het blijft wel complex en daarmee kwetsbaar om die samenwerking tussen gemeenten tot een goed einde te brengen.

Het is dan ook niet voor niks dat er nagedacht wordt over de toekomst van de bestuurlijke inrichting van onze provincie. Het vlekkenkaarten-onderzoek van de provincie, de evaluaties van de gemeentelijke samenwerking in de verschillende clusters en het komende rapport met aanbevelingen van de Visitatiecommissie, vormen samen de aanzet tot de brede discussie die dit jaar gevoerd gaat worden.

Ik ben zeer benieuwd hoe er een juiste balans gevonden gaat worden in de bestuurlijke inrichting van de gemeenten in onze provincie. Het streefgetal van 100.000 inwoners per gemeente, genoemd in het regeerakkoord, vind ik een absurd getal voor ons dun bevolkte plattelandsgebied. Maar, het legt wel degelijk druk in de richting van opschaling van gemeenten, die tot nu toe alleen van onderop en vrijwillig gedacht was. In ieder geval een interessante discussie die dit jaar gaat plaatsvinden. Wat mij betreft in een brede betrokkenheid met u allen, met de inwoners van onze gemeente.

Dames en heren, samen met onze medewerkers, zullen we het komende jaar verder werken aan de ontwikkeling en inrichting van de gemeentelijke organisatie. Het Klant Contact Centrum zal verder vorm krijgen, waarbij wat mij betreft de focus vooral ligt op het verbeteren van de dienstverlening. In die zin vind ik het woord Klant nog steeds een ongelukkige. Onze inwoners zijn geen klanten. Nee, u wilt gewoon goed geholpen worden als u een rijbewijs, of een bouwvergunning aanvraagt , of een vraag hebt over wat dan ook. Daarin moet de gemeente gewoon goede service verlenen. Ik heb veel waardering voor onze medewerkers die er alles aan doen om u zo goed mogelijk te helpen. Binnenkort presenteren we een kwaliteitshandvest waarin wordt uitgelegd hoe we dat doen en hoe we die kwaliteit van dienstverlening willen borgen.

Dames en heren, ik heb nog lang niet alles benoemd. Maar laat duidelijk zijn dat er weer ongelooflijk veel staat te gebeuren het komende jaar. Wat mij betreft gaan we er keihard mee aan de slag!!

Nogmaals, allemaal een gezond, gelukkig en ook een ambitieus 2013 gewenst!!   


Dames en heren, graag wil ik nog even uw aandacht voor het volgende:

Op 12 maart vorig jaar is er een ongeval gebeurd in de haven van Lauwersoog dat gelukkig goed afgelopen is. Maar dat had heel anders af kunnen lopen als niet een paar mannen heel kordaat en moedig hadden opgetreden.

 Redders

Op de avond van de 12 maart vorig jaar was de heer Siemen Mol bezig met onderhoudswerk aan zijn schip De Dageraad. Hij verloor daarbij zijn evenwicht en viel letterlijk tussen wal en schip. Gelukkig hoorden de vissers Jurre Kerkhof en Menno Zijlstra zijn angstige geschreeuw en vonden zij hem na enig zoeken aan de andere kant van de haven. Zij schoten hem te hulp en wisten hem zwaar onderkoeld uit het koude water te krijgen. Een bijzonder moedige actie die het leven heeft gered van Siemen Mol.

Het is mij dan ook een eer en een groot genoegen dat ik namens de Maatschappij tot Redding van Drenkelingen, aan Jurre Kerkhof en aan Menno Zijlstra een getuigschrift en een medaille mag overhandigen waarmee de dank voor hun zeer gewaardeerde inzet onderstreept wordt.

Terug naar boven